سجاد شمایلی پنجشنبه 28 فروردین 1393 10:35 ب.ظ نظرات ()

آلومینیوم فراوان ترین فلز در پوسته زمین است که به صورت طبیعی در ترکیبات بسیاری از سنگ ها یافت می شود. منبع اصلی آلومینیوم  کانی بوکسیت می باشد که حاوی مقادیر فراوانی از اکسید آلومینیوم می باشد . آلومینیوم خالص به رنگ سفید - نقره ای و دارای خواص مفید بسیاری می باشد , سبک وزن است و با مقادیر نسبتا اندکی  از عناصر دیگری همچون منیزیم , منگنز , مس و سیلیسیم ترکیب می شود و آلیاژ های پر دوام و سختی را شکل می دهد .

آلومینیوم در سال 1824 توسط دانشمند دانمارکی , هانس اورستد کشف شد .این دانشمند به خاطر بررسی الکترومغناطیس شناخته شده تر است .

آلومینیو علی رغم فراوان اش , هرگز به صورت فلزی آزاد یافت نمی شود .به همین دلیل فلزی بی مصرف بود تا این که پائول ارو و چارلز مارتین هال در دهه 1880 به صورت جداگانه دریافتند که می توان آلومینیوم را با الکترولیز از کانی جدا کرد . کار آن ها فرایند بایر برای استخراج آلومینیوم را در پی داشت که در آن ب.کسیت  با سود سوز آور ترکیب شده و حرارت داده می شود .

این شیئه تولید انبوه آلومینیوم کاربرد های زیادی دارد .

چه از نظر کیفیت و چه از نظر ارزش، آلومینیوم کاربردی‌ترین فلز بعد از آهن است و تقریبأ در تمامی بخش‌های صنعت دارای اهمیت می‌باشد. آلومینیوم خالص، نرم و ضعیف است، اما می‌تواند آلیاژهایی را با مقادیر کمی از مس , منیزیم , منگنز , سیلیکون و دیگر عناصر بوجود آورد که این آلیاژها ویژگی‌های مفید گوناگونی دارند. این آلیاژها اجزای مهم هواپیما ها و راکتها را می‌سازند.

وقتی آلومینیوم را در خلاء تبخیر کنند، پوششی تشکیل می‌دهد که هم نور مرئی و هم گرمای تابشی را منعکس می‌کند. این پوششها لایه نازک اکسید آلومینیوم محافظ را بوجود می‌آورند که همانند پوششهای نقره خاصیت خود را از دست نمی‌دهند. یکی دیگر از موارد استفاده از این فلز در لایه آینه‌های تلسکوپ‌های نجومی است.

آلومینیوم یکی از معدود عناصر فراوانی است که ظاهراً هیچ فعالیت موثری در سلولهای زنده ندارد. اما درصد کمی از مردم به آن حساسیت دارند. آنها تجربه کرده‌اند تماس هر نوع از آن موجب التهاب پوستی می‌شود. مصرف داروهای بند آورنده خون و مواد ضد عرق باعث ایجاد جوشهای خارش آور و سوء هاضمه می‌گردد. عدم جذب مواد غذایی مفید از غذاهای پخته شده در ظروف آلومینیومی همچنین تهوع و سایر علائم مسمومیت در نتیجه خوردن اینگونه محصولات مانند Maalox، Amphojel، Kaopectate.

در سایر افراد آلومینیوم مانند فلزات سنگین، سمی نیست، اما در صورت مصرف زیاد علائمی از مسمومیت دیده شده‌است. اگرچه استفاده از ظروف غذای آلومینیومی به خاطر مقاومت در برابر زنگ‌زدگی و خاصیت هدایت گرمایی بالای آنها بسیار رایج است، در کل، هیچگونه علامتی در مورد ایجاد مسمومیت آنها دیده نشده‌است. مصرف زیاد داروهای ضد اسید و مواد ضد عرق که حاوی ترکیبات آلومینیومی هستند، احتمال مسمومیت بیشتری دارند. بعلاوه احتمال ارتباط آلومینیوم با بیماری آلزایمر مطرح شده‌است، گرچه اخیرا این فرضیه رد شده‌است. مصرف زیاد این عنصر باعث کم خونی نیز می‌گردد

املاء رسمی این عنصر در زبان‌ انگلیسی، IUPAK) Aluminium) است، گرچه عموماً آمریکایی‌ها و کانادایی‌ها آنرا بصورت Aluminum نوشته و تلفظ می‌کنند. «همفری دیوی» در سال۱۸۰۷ Aluminum را برای عنصر کشف شده در آن زمان ارائه کرد، اما بعداً تصمیم گرفت تا این نام را به Aluminium تغییر دهد که با وجود ium در نام بیشتر عناصر تطبیق کند. بعدها املا Aluminium در بریتانیا و آمریکا متداول شد، اما بعد بتدریج آمریکایی‌ها برای اهداف غیرتخصصی این نام را به Aluminum برگرداندند. نام رسمی این عنصر در آمریکا و در رشته شیمی تا سال ۱۹۲۶ بصورت Aluminium بکار رفت. از این تاریخ به بعد انجمن شیمی آمریکا تصمیم به استفاده از املاء Aluminum در نشرِات خود گرفت.

آلومینیوم